Rocznica obrony Wizny 1939

Bitwa pod Wizną 7–10 września 1939 przeszła do legendy z powodu porażającej przewagi liczebnej i technologicznej armii niemieckiej nad garstką polskich obrońców.

Niemiecki plan zakładał błyskawiczne przełamanie linii obrony na Narwi i Biebrzy, aby zamknąć w kleszczach polskie armie walczące w centrum kraju. Choć polskie schrony były nieukończone i pozbawione wentylacji oraz odpowiedniego maskowania, bohaterski opór SGO „Narew” związał walką elitarne korpusy pancerne Guderiana na blisko 3 dni.

Ten czas pozwolił na:

Częściową ewakuację wojsk polskich na tzw. przedmoście rumuńskie. Zorganizowanie linii obrony wzdłuż Bugu i formowanie Armii „Warszawa”.

Kpt. Władysław Raginis oraz jego zastępcą por. Stanisław Brykalski przed rozpoczęciem walk złożyli swoim żołnierzom przysięgę, że żywi nie opuszczą powierzonych im pozycji. Por. Brykalski zginął 9 września od odłamka pocisku podczas ostrzału schronu.

10 września, gdy większość schronów została zniszczona, a Niemcy zagrozili rozstrzelaniem wziętych do niewoli rannych jeńców, kpt. Raginis nakazał swoim podwładnym złożyć broń. Sam, wierny przysiędze, odbezpieczył granat i zginął wewnątrz schronu dowodzenia na Górze Strękowej. Pośmiertnie został awansowany na stopień majora.

Stosunek sił był 1 do 60 po stronie Niemców.ok. 350–720 żołnierzy Polskich i ponad 42 000 żołnierzy Niemieckich, po stronie Polskiej brak sprzętu pancernego , Niemieckiej - ok. 350–450 czołgów i wozów bojowych, Altyrelia : Polacy - kilka ciężkich karabinów, brak ciężkich dział, Niemcy - kilkaset dział, moździerzy oraz wsparcie Luftwaffe.

Polacy udowodnili, że są najdzielniejszym Narodem.